Nesir Ben

Teknik olarak üç, ama uygulamada iki. İkinin içindeyiz. Edit: Girmek üzereyiz… Dünkü çocuk gibi hissederken, merdivenin kırkla bu yakın ilişkisi takdire şayan! Tanıyanlar bilir,...

Güneşli bir sabah olmalıydı. Uyandı. Bir çift çıplak ayak gördü zihninde. Toprağın üstünde keşfe çıkmış gibi nazikçe gezinen, bir çift ayak… Sevmek öyle olmalı...

Hikayeleri var insanların, hikayeleri…. Kabul ettiği, sahip çıktığı.. Sen bir türlü anlamak istemezken, onların gül gibi geçinip gittiği. Didikleyip didikleyip yenisine sarmaktan büyük keyif...

Naçizane kendi deyişim: Bilgi, bilmek istediğindir. Meali; kişi, bilmek istediğini öğrenir. Oruç Aruoba’lar okunmasa, çıkmazdı bu deyişler elbet… Tıpkı onların Nietszche’leri, niceleri okumadan var...

Uzun zamandır aklımdayın, hoş geldin yazı! Yol yapmanın çok meditatif bir şey olduğunu düşünürdüm hep. Daha meditasyonun ne olduğunu doğru dürüst bilip, tecrübe etmeden…...

De bakalım 1KadınŞair; ne anlıyorsun şu meditasyondan? Öyle oturduğun yerden vahiy mi iniyor, nedir yani, bir anlat! 1. Bölmeyi Öğreniyorum! Bir işi yaparken parçalara...

Taktım mı, takıyorum! Durmadan aynı mefhumu, döndürüp duruyorum: Yine bağlar ve bağlanamayanları düşünüyorum (Ayrıca, öncesinde -zahmet olacak ama- Bağ Teorisi’ni de bir okursan, derdimi...

İlginç bir espri anlayışı var hayatın… Çok vicdanlı aslında! Hazır olmadan, hiçbir şeyi sarmıyor başınıza! İki olasılık var: Ya hazırlamaya çalışıyor Ya da zaten...

Bir süredir, her şeyin özü olan “ş e y” leri düşünüyorum. Ağaç sevdası sadece ruhuma değil, zihnime de sinsi sinsi işlemiş anlaşılan… “Hayatın özü”...