Bir Kadın Şair

içinden çıkacak gibisin denizin, ya da denizin kendisin! sen misin sevdiğim, deniz misin?

kelimeler vardı elimde giydirdim süsledim sen gör beğen istedim duygular vardı içimde soydum açık ettim sen anla bil istedim

yoluna çıkar durdururum seni düşün'ü duygunu kimliğini yoluna çıkar umursarım seni sesini izini gölgeni yoluna çıkar sararım ruhunu fikrini dilini

bir rüyaydım ben uyanmak istedin korktun nasıl sonsuz sevebilirdim

Gelmek istiyorum sana, Sana her defasında gelmek.. Şehrimden kaçıp, Rüzgarına atmak istiyorum bendimi Kışını istiyorum ben, Başkaları alsın yazını

Birinin kederiydi Seni sevince boğan Bilmezsin Hayat bir yap-boz olsa Şüpheye düşsen Doğru yerinde mi o parça Devamını getiremezsin

bir çift kara pabuç tütünler sarı çakmak kendimin serseri baskısı müzikler özenle sakladığım nağmeler kumdan bir yol seçtik bata çıka varmak için denize güzel söylerim bilmezler hele ki demlendiysem porselen çaydanlığında kederin karanfili tomurcuğu attıysam susturamazsınız duyamadığınız gibi beni

Karıştı yine denklemlerim Sevmek denk değil Sevilmeye, Neşeye, Ya da kedere Özgürlük Denk değil sevince, Coşkuya Ya da hüzüne Hayat denk değil Hislere, Hisler düşüncelere, Fikirlere denk değil

Bir kuşun kanadı olsam, Bir çift ayak isterdim Yaprağın yeşili olsam, Güneşi Nehir olsam, Sazlıkları isterdim Sazlık olsam, Kurbağaları Müzik olsam, Sessizlik isterdim